Historie

De 2233 in Groningen (1996)

"Pieter, ik moet even een loc driehoeken" "Dan ga je maar mooi alleen" antwoordde Pieter. Met deze woorden begroette ik Pieter Boneschansker, perrondienstleider (pdl) in Groningen, op een zonovergoten 22e oktober. De 2233 moest uit Groningen worden opgehaald nadat collega Dolf Dijkstra er de voorgaande nacht een 52, bestemd voor de STAR, mee had weggebracht. Met Pieter Boneschansker had ik een paar maanden eerder kennisgemaakt en wel op 1 juni.

Even driehoeken
Op 1 juni verzorgde de VSM een rit voor het Rail Infra Bedrijf (RIB) van Zwolle naar Groningen en terug. De loc die voor deze dienst gesteld was, was de 2233, met aan de haak 2 blokkendozen en het Mitropa restauratierijtuig. In Groningen moesten we een paar uur wachten omdat het gezelschap een excursie ging maken. Bij aankomt in Groningen liep er een perronopzichter met een fototoestel bij wie we informeerden of het mogelijk was om de loc even te driehoeken via Waterhuizen aansluiting en Onnen. Nadat hij had toegezegd het even te zullen regelen stelde hij zich voor: Pieter Boneschansker, waarna er vanaf de loc de opmerking "weer een halve hobbyist" volgde. Hetzelfde antwoord kreeg ik nadat ook ik me had voorgesteld.

Foto©: "Ruben Kraan" De 2233 poseert naast het heuvelsein van OnnenVia de verkeersleider kregen we toestemming om de loc even te driehoeken. Dit was nodig omdat de loc een week later naar Simpelveld moest en dan met de neus naar het zuiden moest staan. Omdat er bij Waterhuizen nog even een plaatje geschoten moest worden wilde Pieter wel even mee. Achteraf bekeken was dit wel prettig want bij Waterhuizen aangekomen moest hij bijna Eerste Hulp toepassen bij de alom bekende Riekje, die juichend de historische loc begroette en daarna zowat in katzwijm viel bij het zien van zoiets moois. Direct daarna kom hij echt in actie komen want er was wissel- en seinstoring zodat er wissels gekrukt moesten worden, niet het prettigste werk.

Zodoende was Pieter Boneschansker niet te porren voor een tweede keer driehoeken, wat overigens ook alleen maar als grap was bedoeld. Nadat we een tijdtafel in ontvangst hadden genomen liepen we naar de loc die op spoor 27 stond geparkeerd. Via het derde spoor reden we met de losse loc naar Onnen. Hier lagen bij het onderhoudsbedrijf enige onderdelen van Mat'54 die nog opgehaald moesten worden.

Ik durf het haast niet te vragen, maar...
Deze slogan van een bekende TV spot was niet helemaal op ons van toepassing toen we ons meldden bij de rangeerdienstleider van Onnen, met het verzoek om met de loc even het heuvelspoor te bereiden. In Onnen staat nog een klassiek heuvelsein, wat tevens het laatste met trekdraden bediende armsein van Nederland is. Als je dan toch in de buurt bent...
Nadat de plaatjes waren geschoten werden we door een rangeerder naar het vertrekspoor geloodst, waarna we konden vertrekken richting Beekbergen.

Bernd-Jan Kraan

Andere "Historie" artikelen:

Media