Historie

Zon, sneeuw en de GSM (2000)

Het draaien van de 52 8139Neem drie idioten... eeh stoomfanaten, die op een winterse dag samen in een auto langs het Apeldoorns kanaal rijden. Zegt er één: "Henk, kun jij morgen rijden?" Op dat moment (we rijden donderdag 28 december 2000, 15.00 uur) beseffen we alle drie dat er een paar heel drukke uren aanbreken. Want binnen een minuut lag er een plan om de volgende dag een unieke goederentrein te laten rijden door een met sneeuw bedekt landschap. Nog voordat we het depot Beekbergen bereikt hebben zijn de eerste GSM gesprekken al gevoerd. Er is op dat moment in principe al toestemming van de VSM directie, mits we een bepaald bedrag op tafel kunnen leggen. Een stoker en een machinist zaten "toevallig" ook in die auto en via de VSM inlichtingendienst hebben we ook Jens van der Vorm al weten te bereiken. Die heeft direct zijn netwerk geactiveerd en al heel snel weten we dat de rit van de volgende dag haalbaar is omdat er voldoende belangstelling voor is.

In de VSM kantine gaat de actie verder. Bekenden worden gebeld en een toevallig op dat moment aanwezig groepje donateurs (vader en zonen) zeggen toe de volgende dag te komen. Binnen de kortst mogelijke tijd hebben we zoveel aanmeldingen dat we met een gerust hart de prijs voor het evenement zeer gunstig op ca. 50 gulden kunnen houden. Iedereen betaalt mee, ook het locpersoneel.

Rangeershow in LoenenNog snel even met de trein op en neer naar Apeldoorn om in het Mitropa rijtuig onder genot van een kop soep alvast tot wat verdere uitwerking van de plannen over te gaan. Een telefoontje naar de directie dat het doorgaat en het locpersoneel dat nu dienst doet even vertellen dat de 52'er nog een dagje langer onder stoom dient te blijven. Dan een snelle hap bij een bekend hamburgerrestaurant en door naar de woning van "onder"getekende om daar verdere plannen uit te werken

Dan de volgende ochtend. Kraakheldere lucht en ijskoud. In de loods de behaaglijke warmte van de 52'er. In de houtbunker bevroren hout dat maar met moeite branden wil. Maar een zin dat we erin hebben, ongelooflijk. De manometer komt op en de zon ook. Dat belooft wat vandaag. De eerste fotograven arriveren, dus de loc naar buiten. Poseren in de winterzon. Ontvangst van de fotografen met een bakje koffie en dan de vraag: "Wel heren, wat willen jullie?" Nu de loc draaien en met tender voor naar Loenen en Eerbeek. Dat kan. En daarna weer draaien en doorfotograferen zolang er licht is. Dus vlot rangeerwerk en op pad met het ex-SSN bagagewagentje aan de haak, alsmede een GLS en drie zandwagens die in Loenen zullen blijven. In Loenen een rangeershow om een fotografische supertrein samen te stellen en dan op commando door naar Eerbeek.
 

Fotogoederentrein naar LoenenHet vertrek nog een keer? Dat kan, doen we. Het voordeel van de GSM! In Eerbeek omlopen. Bevroren wisselsloten.
Ontdooien met een fakkel, ook leuk voor de foto. Dan schoorsteen voor naar Loenen. Rrrring, GSM!!! Jongens, kan dat nog een keer, maar dan met iets meer stoom op? Natuurlijk kan dat, want we hebben er zelf ook ongelofelijk veel lol in. In Loenen twee keer een vertrek richting Beekbergen en dan in Immenberg wachten tot de lenzen zijn ingesteld. De GSM meldde zich weer, met de vraag of we een paar minuutjes konden wachten tot de zon achter een wolk vandaan zou komen. En dan naar Beekbergen om te draaien. Een (bekend) fotograaf schenkt ons een hele zak oliebollen die, na tegen het ketelfront opgewarmd te zijn, smakelijk worden verorberd. Tussen Loenen en Eerbeek het slotakkoord met vier keer een toegift. Er wordt voor ons geapplaudisseerd en zelfs gezongen. "Zo'n goeie" hadden we inderdaad lange tijd niet meer gehad.

Henk Verschoor

Andere "Historie" artikelen:

Media